Sinds 1 januari 2011 geldt een nieuw fiscaal regime voor vergoedingen en verstrekkingen aan werknemers; de zogenoemde werkkostenregeling. Voor de jaren 2011, 2012 en 2013 kan de werkgever gebruik maken van een keuzeregeling.
De werkgever heeft gedurende deze jaren jaarlijks de keuze tussen toepassing van de werkkostenregeling en toepassing van het “oude” regime voor onbelaste vergoedingen en verstrekkingen. Vanaf 2014 is iedere werkgever verplicht om de werkkostenregeling toe te passen. Uit peilingen komt naar voren dat ca. 10% van de werkgevers in 2011 reeds de overstap naar de werkkostenregeling heeft gemaakt. Veel werkgevers hebben dit jaar vooral gebruikt om zich te verdiepen in de werkkostenregeling en de omvang van de door hen verstrekte vergoedingen en verstrekkingen in kaart te brengen.
Onder de werkkostenregeling kunnen werkgevers maximaal 1,4% van het totale fiscale loon besteden aan onbelaste vergoedingen en verstrekkingen aan hun werknemers. Over het bedrag boven de vrije ruimte is in beginsel loonbelasting in de vorm van een eindheffing van 80% verschuldigd. Daarnaast geldt een aantal gerichte vrijstellingen. Onlangs heeft de staatssecretaris bekend gemaakt dat per 1 januari 2013 de vrije ruimte waarschijnlijk wordt verhoogd van 1,4% naar 1,6%. Aanleiding hiervoor is dat uit de tussenevaluatie van de werkkostenregeling is gebleken dat de huidige vrije ruimte van 1,4% nog wel als krap wordt ervaren. De vrije ruimte zal bij de invoering van de Wet uniformering loonbegrip (naar verwachting per 2013) stijgen naar 1,5%. Naar aanleiding van de tussenevaluatie heeft de staatssecretaris nog een extra stijging naar 1,6% aangekondigd.
Tijdens de tussenevaluatie zijn veel vragen gerezen over (de grenzen van) het loonbegrip, onder meer of sprake is van loon als werknemers geen privévoordeel hebben van een voorziening die de werkgever treft, zoals het kopieerapparaat of de printer op kantoor. De staatssecretaris benadrukt dat naast aanwezigheid van een voldoende oorzakelijk verband tussen de voorziening en de dienstbetrekking,de voorziening een privévoordeel voor de werknemer moet meebrengen. Voorzieningen die geen privévoordeel met zich brengen vormen geen loon en blijven daarom onbelast, ongeacht of ze op de werkplek worden gebruikt of verbruikt. Met betrekking tot loon in natura waarvoor werknemers een eigen bijdrage moeten betalen (te denken valt aan een maaltijd in de bedrijfskantine), kondigt de staatssecretaris een versoepeling aan. Deze versoepeling houdt in dat werkgevers in plaats van op werknemersniveau, op collectief niveau een eventueel loonvoordeel kunnen berekenen en administreren.
Bij de invoering van de werkkostenregeling verschuift het accent van de loonadministratie naar een meer interactieve relatie tussen loonadministratie, financiële administratie en personeelsadministratie. Een dergelijke verschuiving biedt daarbij voordelen op het gebied van beheersing van bedrijfsprocessen, maar vergt ook aanpassingen in de bedrijfsinrichting en arbeidsvoorwaardenpakket. Wilt u meer weten over de werkkostenregeling en wat de invoering daarvan voor uw onderneming kan betekenen? Neemt u dan contact op met Mildred ten Horn via 088 - 4747 000 of per e-mail: Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien. .
Bron: MvF 24-10-2011, DB/2011/342