Wegnemen van een fles Bacardi is niet voldoende reden voor ontslag op staande voet. De werknemer geeft ter verdediging aan dat de fles Bacardi slechts uitgeleend werd aan een bevriend horecaondernemer...
De werknemer in deze casus heeft bij verzoekschrift een verzoek gedaan tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst ex artikel 7: 685 BW onder toekenning van een vergoeding. Bij beschikking d.d. 24 september 2009 heeft de kantonrechter (die ook het beroepen vonnis heeft gewezen) het verzoek toegewezen, zonder toekenning van enige vergoeding. Werknemer heeft vervolgens gebruik gemaakt van de hem geboden mogelijkheid het verzoek in te trekken.
De kantonrechter heeft in het beroepen vonnis geoordeeld dat het handelen van de werknemer op 18 mei 2009 (het achter de bar wegnemen van een fles Bacardi) onder de omstandigheden zoals die door de kantonrechter zijn gewaardeerd, een dringende reden voor ontslag op staande voet opleveren, en heeft vervolgens de gevraagde voorzieningen geweigerd. Het hof merkt op dat niet (incidenteel) is gegriefd tegen hetgeen de kantonrechter onder 3.1 tot en met 3.4 van het beroepen vonnis heeft overwogen, zodat die overwegingen ook in hoger beroep als uitgangspunt dienen. De door de werkgever ter zitting in eerste aanleg aangevoerde aanvullende reden voor ontslag (het gokgedrag) blijft derhalve in hoger beroep buiten beschouwing nu de werkgever daar geen beroep op heeft gedaan in hoger beroep.
In de ontslagbrief van 18 mei 2008 wordt als dringende reden aangegeven dat de werknemer op zondag 17 mei 2008, toen hij niet aan het werk was, achter de bar van het poolcentrum van werkfgever, een fles drank (Bacardi) heeft weggenomen. De werkgever geeft aan de actie als diefstal aan te merken. Maar ook indien er sprake zou zijn geweest van lenen (zoals de werknemer in zijn reactie op een telefoontje van de werkgever zou hebben aangegeven) acht werkgever de handelswijze van de werknemer volstrekt onacceptabel.
Dat er sprake was van diefstal van de fles Bacardi is naar het voorlopig oordeel van het hof allerminst komen vast te staan. De verklaring die de werknemer geeft voor het wegnemen van de fles is immers bepaald niet onaannemelijk en vindt nadrukkelijk steun in de schriftelijke verklaringen van een drietal betrokkenen.
Een van de betrokkene, eigenaar van eetcafé Turkey and Chicken verklaart op 29 mei 2009 dat hij sinds jaar en dag goed contact met de vorige eigenaar van het poolcentrum heeft gehad, waarbij sprake was van steun over en weer, als dat nodig was. Hij verklaart voorts dat hij de werknemer heeft gevraagd of hij een fles Bacardi kon lenen en dat de werknemer hem daarin heeft geholpen. Hij zou de fles de volgende dag hebben geretourneerd.
Een andere betrokkene verklaart op 3 juni 2009 dat zij plusminus 15 jaar bij de werkgever heeft gewerkt, waar de werknemer een verantwoordelijke functie had. Zij geeft aan dat er in de tijd dat zij in het poolcentrum werkte geregeld goederen werden geleend of uitgeleend.
De verklaring van deze betrokkene wordt ondersteund door die van een derde betrokkene, die circa 8 jaar bij de werkgever heeft gewerkt en de werknemer, haar direct leidinggevende, betitelt als een eerlijke en betrouwbare man.
De kantonrechter is aan deze verklaringen voorbij gegaan, met dien verstande dat zij van de verklaring van de eerste betrokkene slechts de opmerking dat deze de fles de volgende dag heeft geretourneerd, heeft gebruikt om te motiveren waarom zij de gang van zaken rond het terugbrengen van de fles, zoals door de werknemer aan gegeven, als ongeloofwaardig bestempelt. Dienaangaande merkt het hof op dat het enkele feit dat er op dat punt mogelijk licht zit tussen hetgeen deze betrokkene schriftelijk heeft verklaard en hetgeen de werknemer ter zitting in eerste aanleg heeft verklaard, een detail betreft waardoor - zonder het nader horen van genoemde betrokkene als getuige - allerminst de geloofwaardigheid van diens hele verklaring, laat staan die van genoemde andere betrokkenen op de tocht komen te staan.
Voorts acht het hof van belang dat de werknemer de bedrijfsleider van het poolcentrum was en als zodanig ook belast was met de inkoop van de voorraad. Het uitlenen van een fles drank aan een collega ondernemer is vanuit die positie niet vanzelfsprekend laakbaar. Dat de werkgever op dit punt uitdrukkelijke instructies had gegeven is niet voldoende gemotiveerd gesteld en evenmin gebleken.
Tenslotte overweegt het hof dat de werknemer in zijn reactie op de ontslagbrief direct heeft aangegeven niets verkeerds te hebben gedaan, omdat het onder horecaondernemers normaal is elkaar te helpen door middel van bijvoorbeeld het uitlenen van een fles drank. Dat hij daarbij niet terstond de naam van de eigenaar van eetcafé Turkey and Chicken heeft vermeld, oordeelt het hof niet zo onbegrijpelijk dat het in voor de werknemer negatieve zin gewicht in de schaal legt.
Het hof gaat voorbij aan de door de werkgever gedeponeerde dvd, omdat de werkgever heeft nagelaten voldoende aan te geven welke van zijn stellingen hij daarmee wenst te onderbouwen en/of dat aan die stellingen doorslaggevende betekenis toekomt. De werknemer is weliswaar niet in de gelegenheid gesteld op het depot te reageren, maar wordt - gelet op hetgeen hier ter zake van dat depot is overwogen - daardoor niet in zijn verdediging geschaad.
Het hof is derhalve van oordeel dat voorshands onvoldoende is gebleken van een zodanig dringende reden dat het hof een gerede kans aanwezig acht dat de bodemrechter, later oordelend, tot de beslissing komt dat daardoor het ontslag op staande voet wordt gerechtvaardigd. De grieven van de werknemer treffen dan ook doel.
Bron: LJN: BK9295, Gerechtshof Leeuwarden , 200.046.217/01